ಆತ ಕವಿಯಾಗಿದ್ದೆ
ಅವಳಿಂದ ಅವಳ
ಪರಿಚಯಕ್ಕೊಂದು
ಕವನದಿಂದ ಸುರುವಾಗಿ
ಅವಳಂದಕ್ಕೆ ಇಷ್ಟಕ್ಕೆ ಕಷ್ಟಕ್ಕೆ
ಪ್ರೀತಿಗೆ ನಗುವ ರಿತಿಗೆ
ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಅವಳ ನೋವಿಗೆ
ಅವಳ ಖುಷಿಗೆ ಮಹಾ
ಕಾವ್ಯಗಳನ್ನೆ ಸೃಷ್ಠಿಸಿಬಿಟ್ಟ
ಅವಳು ದೂರಾದ ಮೇಲೆ
ಬರಿ ವಿರಹದಲ್ಲೆ ಕಾರಿಕೊಂಡ
ಹೃದಯ ಭಗ್ನವಾಗಿ
ಕನಸು ಛಿದ್ರವಾಗಿ
ಅವನೆಲ್ಲಿ ಹೋದನೊ ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ
#ಉತ್ತಮ್#
ಖಾಲಿಯಾದ ಮಧು
ಬಟ್ಟಲು ಹಂಗಿಸುತಿತ್ತು
ನನ್ನೊಳಗಿರುವ ಮಧುವು
ಖಾಲಿಯಾಗುತ್ತದೆ
ನಿನ್ನೆದೆಯೊಳಗಿರುವ
ಅವಳ ನೆನಪು
ಖಾಲಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲವೆಂದು
#ಉತ್ತಮ್#
ನಡುರಾತ್ರಿ ಕಳೆದ ಮೇಲೆ
ನಡುರಾತ್ರಿ ಕಳೆದ ಮೇಲೆ
ಕನಸುಗಳೆಲ್ಲ
ಎಚ್ಚರವಾಗಿಬಿಟ್ಟಿವೆ
ಇಲ್ಲಿ ವಿರಹದುರಿ
ಅಲ್ಲಿ ಅಮಲೆರಿ
ತೊಳಲಾಡುತ್ತಿವೆ
ಕೌದಿಯೊಳಗಿನ
ನೋವು
ಜಮುಕಾನದಡಿಯ
ಕಾವು
ದಿಂಬಿನೊಳಗಡೆ
ಕರಗಿದ ಕಣ್ಣಿರು
ಮೌನದಲ್ಲಿ
ಸೆರಿದ ನಿಟ್ಟುಸಿರು
ಕನಸುಗಳು
ಮಲಗುವುದಿಲ್ಲವೆನೊ
ಬಾಕಿ ಉಳಿದಿರುವ ನೆನಪು
ಇಡೆರದ ಪೋಲಿ ಆಸೆಗಳು
ಎಲ್ಲವನು ತಂದು
ರಾಶಿಹಾಕ್ಕಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆ
ಇಂದು ನಿದ್ದೆಯ
ಕೊಲೆಯಾಗುವುದು ಖಂಡಿತ
#ಉತ್ತಮ್#
