ಆತ ಕವಿಯಾಗಿದ್ದೆ
ಅವಳಿಂದ ಅವಳ
ಪರಿಚಯಕ್ಕೊಂದು
ಕವನದಿಂದ ಸುರುವಾಗಿ
ಅವಳಂದಕ್ಕೆ ಇಷ್ಟಕ್ಕೆ ಕಷ್ಟಕ್ಕೆ
ಪ್ರೀತಿಗೆ ನಗುವ ರಿತಿಗೆ
ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಅವಳ ನೋವಿಗೆ
ಅವಳ ಖುಷಿಗೆ ಮಹಾ
ಕಾವ್ಯಗಳನ್ನೆ ಸೃಷ್ಠಿಸಿಬಿಟ್ಟ
ಅವಳು ದೂರಾದ ಮೇಲೆ
ಬರಿ ವಿರಹದಲ್ಲೆ ಕಾರಿಕೊಂಡ
ಹೃದಯ ಭಗ್ನವಾಗಿ
ಕನಸು ಛಿದ್ರವಾಗಿ
ಅವನೆಲ್ಲಿ ಹೋದನೊ ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ
#ಉತ್ತಮ್#
ಖಾಲಿಯಾದ ಮಧು
ಬಟ್ಟಲು ಹಂಗಿಸುತಿತ್ತು
ನನ್ನೊಳಗಿರುವ ಮಧುವು
ಖಾಲಿಯಾಗುತ್ತದೆ
ನಿನ್ನೆದೆಯೊಳಗಿರುವ
ಅವಳ ನೆನಪು
ಖಾಲಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲವೆಂದು
#ಉತ್ತಮ್#
ನೀನಿರದೆ ಈ
ರಾತ್ರಿಗಳು ನಿರ್ಜೀವವಾಗಿವೆ
ಎದೆಯ ಬೀದಿಯಲ್ಲಿ
ಹುಟ್ಟುವ ಮೌನ
ಗದ್ದಲಗಳ ಸದ್ದಡಗಿದೆ
ಚಂದ್ರನೇಕೊ ಮಂಕಾಗಿ
ಮೋಡದ ಮರೆಗೆ
ಸರಿದಿದ್ದಾನೆ
ಈ ಚಳಿಯ ಕೊರೆತ
ಇನ್ನಷ್ಟು ಮೊನಚಾಗಿ
ಎದೆಯ ಚುಚ್ಚುತ್ತಿದೆ
ಈ ದೀರ್ಘ ರಾತ್ರಿ
ಮುಗಿಯುವ ಮುನ್ನವೆ
ಬಂದುಬಿಡು
ಬೆಳಗಾದರು ನನ್ನ ಪಾಲಿಗೆ
ಸುಂದರವಾಗಲಿ
#ಉತ್ತಮ್#
ನಡುರಾತ್ರಿ ಕಳೆದ ಮೇಲೆ
ನಡುರಾತ್ರಿ ಕಳೆದ ಮೇಲೆ
ಕನಸುಗಳೆಲ್ಲ
ಎಚ್ಚರವಾಗಿಬಿಟ್ಟಿವೆ
ಇಲ್ಲಿ ವಿರಹದುರಿ
ಅಲ್ಲಿ ಅಮಲೆರಿ
ತೊಳಲಾಡುತ್ತಿವೆ
ಕೌದಿಯೊಳಗಿನ
ನೋವು
ಜಮುಕಾನದಡಿಯ
ಕಾವು
ದಿಂಬಿನೊಳಗಡೆ
ಕರಗಿದ ಕಣ್ಣಿರು
ಮೌನದಲ್ಲಿ
ಸೆರಿದ ನಿಟ್ಟುಸಿರು
ಕನಸುಗಳು
ಮಲಗುವುದಿಲ್ಲವೆನೊ
ಬಾಕಿ ಉಳಿದಿರುವ ನೆನಪು
ಇಡೆರದ ಪೋಲಿ ಆಸೆಗಳು
ಎಲ್ಲವನು ತಂದು
ರಾಶಿಹಾಕ್ಕಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆ
ಇಂದು ನಿದ್ದೆಯ
ಕೊಲೆಯಾಗುವುದು ಖಂಡಿತ
#ಉತ್ತಮ್#
ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಹುಟ್ಟಿದ
ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಹುಟ್ಟಿದ
ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರ ಸಿಕ್ಕಿಲ್ಲ
ನನ್ನೊಳಗೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವ
ದ್ವಂದ್ವಗಳಿಗೂ ಕಾರಣ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ
ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಮನಸಿಗೆ
ರಂದ್ರ ಕೊರೆದು
ಹೊರಗಿಣುಕ್ಕುತ್ತವೆ
ಅಲ್ಲೆನಿದೆ ಬರಿ ಕತ್ತಲು
ಹುಚ್ಚೆದ್ದು ಕುಣಿಯುತ್ತಿರುವ
ಮನಸುಗಳೆಲ್ಲ ಅರೆ ಬೆತ್ತಲು
ಕರುಳು ಬಳ್ಳಿ ಹೆತ್ತೊಡಲು
ಸಂಭಂದ ಬಾಂಧವ್ಯ
ಸ್ನೇಹ ಪ್ರೀತಿ ಎಲ್ಲಾವೂ
ಆಗಗ ಎದೆಯೊಳಗೆ
ಮಂಥನಕಿಳಿಯುತ್ತವೆ
ಆಟ ಪಾಠ
ಕರ್ಮ ಧರ್ಮ
ಮದುವೆ ಮಕ್ಕಳು
ಅನುಮಾನದ ಬದುಕಲಿ
ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕುತ್ತವೆ
ತಲೆಯಲ್ಲಿರುವ ದ್ವಂದ್ವಗಳು
ಬಡಿದಟ್ಟಕ್ಕಿಳಿದು
ಎದೆಯಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ
ಹುಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚಗಿ
ದೇಹವೆ ನಿರ್ಜಿವವಾಗಿ
ಬಿದ್ದಿರುವಾಗ
ಅದ್ಯಾವ ಸಂಬಂದಗಳು
ಕರ್ಮದೊಳಗಿನ ಧರ್ಮವು
ನಿ ಕಲಿತ ಪಾಠದೊಳಗಿನ ವಿದ್ಯೆಯು
ನಿನ್ನನ್ನು ಸಜೀವಗೊಳಿಸುವುದಿಲ್ಲ
#ಉತ್ತಮ್#
