Tuesday, 25 May 2021

ಕಾಫಿ ಶಾಪಿನ‌ ಪದ್ಯ

ಬಿಳ್ಕೊಟ್ಟು ಹೋಗುವಾಗ
ನೀ ತಿರುಗಿ ನನ್ನನ್ನೆ
ನೋಡುವೆ ಎಂದು
ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೆ , ನೀ ಮರೆಯಾಗುವವರೆಗೂ 
ನೋಡಿ, ನಿ ತಲುಪಿ
ಕರೆ ಮಾಡಿ ಕೇಳಿದಾಗಲೂ
ನಾನಲ್ಲೆ ನಿನ್ನಲ್ಲೆ ಇರುತ್ತಿದ್ದೆ

ಕಾಫಿ ಶಾಪಿನಲ್ಲಿ ನೀನೆ
ಅರ್ಡರ್ ಮಾಡಿದ ಹೃದಯದ
ಕಾಫಿಯನ್ನು ಕುಡಿದರೆ ಅದರಲ್ಲಿ 
ಮೂಡಿರುವ ಹೃದಯ
ಕದಲುತ್ತದೆಯೆಂದು ನಾ 
ಯೋಚಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ನೀ
ಕಾಫಿ ಹೀರಿ ನಕ್ಕಾಗ
ತುಟಿ ಮೇಲೆ ಮೂಡಿದ
ಪ್ರೀತಿಯ ಮೀಸೆಗಳಲ್ಲಿ
ನನ್ನನ್ನೆ ನಾನು ಕಂಡುಕೋಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೆ

ಆ ಕಾರಿಡಾರಿನಲ್ಲಿ
ನಾವಿಬ್ಬರು ನಡೆಯುವಾಗ
ಅಚನಾಕ್ ಆಗಿ ನಮ್ಮ
ಕೈಗಳು ತಾಕಿದಾಗ
ರೊಮಂಚಿತನಾಗಿ
ನನ್ನನ್ನೆ ಮರೆಯುತ್ತಿರುವಾಗ
ಬೆರಳಿಗೆ ಬೆರಳು ಬೆಸೆದು  
ಬದುಕಿನ ಚಲನೆಯನ್ನೆ 
ವೇಗವಾಗಿಸಿ ನನ್ನ
ನಡಿಗೆಯನ್ನೆ ನಿಧಾನವಾಗಿಸುತ್ತದೆ

ನಾ ನಿನಗೆ ಕಾಯುತ್ತೆನೊ
ನೀ ನನಗೆ ಕಾತರಿಸುತ್ತಿಯೊ
ಭೇಟಿಯಾಗುವುದೆಂದರೆ
ತಿರುವುಗಳಲ್ಲಿ ಚಲಿಸುವ
ಕಾರುಗಳು ದುಂಬಿಯಾಗಿ
ಜನಗಳೆಲ್ಲ ಹೂವಗಿ
ಎಲ್ಲಾರೂ ಯಾವುದೊ
ಅಸಂಬಧ ಅಪರೂಪದ 
ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೊರಟ್ಟಿದ್ದರೇನೊ
ಅನಿಸಿಬಿಡುವುದು ನನಗಷ್ಟೆ
ನಿಜವೆನೊ...

ಸಿಗುವ ಉಮೆದುಗಳಿಲ್ಲ
ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುವ ಜವಾಬುಗಳಿಲ್ಲ
ಸಂಧಿಸುವ   ಕಾಲ
ಸೆಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಜಾಲ
ಮಾತಿನ ಮಾಧುರ್ಯ
ಮೌನದ ಅಂತರ್ಯ
ಸಂಭ್ರಮಕ್ಕೊಂದು ದಾರಿ
ಸವಿ ಸಂಜೆಯ ಸವಾರಿ 

#ಉತ್ತಮ್
#reverse_poetry

ಪ್ರೇಮದ ದೂರ

ಪ್ರೇಮದಲ್ಲಿ
 ದೂರವೆಂದರೆ ಎದೆಯ
ಭಾರವನ್ನು ಹೊತ್ತು
ಕನಸಿನ ಸೌಧ ಕಟ್ಟಿ
ಬೀಳಿಸಿ ಆಡುವ
ಆಟವಷ್ಟೆ

ನನ್ನ ನಿನ್ನ ನಡುವೆ
ಏನಿಲ್ಲಾವೆಂದರೂ
ಸ್ವಾರ್ಥ  ಸುಳಿಯುವುದು
ನಡುವೆ ಇನ್ನೊಬ್ಬ 
ಸುಳಿದಾಗ ಕಾಡುವ
ನೋವಷ್ಟೆ

ಕವಿತೆಗೆ ಹೆಣ್ಣು ಪ್ರೀತಿ
ನೋವು ಕಾವು
ಬೇಕಿಲ್ಲದಿರಬಹುದು
ಬರೆದಿಟ್ಟ ಮೇಲೆ
ಮನದೊಳಗುಳಿಯುವ
ಭಾವುಕತೆಯ ನೆನಪಷ್ಟೆ

ನೀ ಹೋಗಬಹುದು
ಮಾತು ಮರೆಯಬಹುದು
ನಾನುಳಿಯಬಹುದು
ಪ್ರೇಮ ಪತನವ ಸಹಿಸಿ
ನಗಬಹುದು ಮತ್ತ್ಯಾರನ್ನೊ
ಅರಸಿ ಅಲೆಯಬಹುದು
ನನಗುಳಿಯುವುದು
ಖಾಲಿ ಜೋಳಿಗೆಯ
ಬದುಕಷ್ಟೆ 

#ಉತ್ತಮ್

ಅಭಿಮಾನದ ಪ್ರೀತಿ

ನಮಿಬ್ಬರ ಪರಿಚಯವಾಗಿ
ವರುಷಗಳು ಕಳೆದು ಹೋಗಿವೆ
ತಿಂಗಳುಗಳು ಮರೆತಾಗಿದೆ
ದಿನಗಳು ಲೆಕ್ಕ ತಪ್ಪಿ ಆಗಿದೆ
ಆದರಿಲ್ಲಿ ನಮ್ಮಗಳ ನಡುವೆ
ಮಾತು ಅನುರೂಪವಲ್ಲದ
ಅಪರೂಪವೆ ಸರಿ

ನನದೆನೊ ಅಂಜಿಕೆ ಇರಬಹುದು
ನಿಮಗೆ ನಂಬಿಕೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆ
ಧ್ವನಿಯೆ ಇಲ್ಲದ ಬೆರಳುಗಳ
ಸರಗಾಕ್ಕೆ ಮೀತಿ ಇಟ್ಟು
ನನ್ನನ್ನಿಲ್ಲಿ ಕಾತರಿಸಿ ಕನವರಿಸುವಂತೆ
ಮಾಡಿ ನಿವಲ್ಲಿ ಅನುಸರಣೆಯಲ್ಲಿರುತ್ತಿರಿ

ತುಟಿ ಬಿಚ್ಚಿ ನಗುವುದೆ ಕಡಿಮೆ
ನಿಮ್ಮ ಕಣ್ಣಳದ ನಗು
ಹುಡುಕುವುದು ನನಗಿಲ್ಲಿ ಹೆಮ್ಮೆ
ಸಿಗುವುದೆ ಕ್ಷಣ ಮಾತ್ರ
ಕಾದು ಕುಳಿತವನ ಎದೆಗೆ
ಮೌನದಲೆ ಸಂತುಷ್ಟತೆಯ
ಹೂವಿಟ್ಟು ನಡೆಯುವುದು 
ನಿಮಗೆಷ್ಟು ಸುಲಭ

ತರೆವರಿ ಬಣ್ಣಗಳು ನಿಮ್ಮೊಳಗೆ
ಚಿಟ್ಟೆ ಹಾರಾಡಿದಂತೆನೊ 
ತಲ್ಲಣ ನನ್ನೆದೆಯೊಳಗೆ
ಕಾಯುವುದೆನೊ ಅಬ್ಯಾಸವಾಗಿದೆ
ನನಗಿಗಾಲೆ ಆದರೂ ನಿಮ್ಮ 
ಆಗಮನವ ಸಂಭ್ರಮಿಸಿ
ಸ್ವಾಗತಿಸಲೆನೊ ಸೊಗಸು
ಎದೆಯಾಳದೊಳಗೆ

ದಂತಪಂಕ್ತಿ ಕಾಣುವಂತೆ
ನಗಬಹುದೆನೊ ಜಗವ 
ಮರೆಸುವಷ್ಟು ಮಾತಿನ 
ಮಳೆ ಸುರಿಸಬಹುದೆನೊ
ತೀರ ಹತ್ತಿರವಾಲ್ಲದಿದ್ದರೂ
ಷರತ್ತುಗಳ ವಿಧಿಸಾದರೂ
ಆಳಕ್ಕಿಳಿದು ಅರ್ಥೈಸಲು
ಅನುಮತಿ ನಿಡಬಹುದೆನೊ
ಕಾಯುವ ಸರದಿ ಎಂದಿಗೂ
ನನ್ನದೆ

   ‌‌‌‌  ‌‌‌‌‌       #ಉತ್ತಮ್
            #ಅಭಿಮಾನದ_ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ

Friday, 13 September 2019

ಯಾಂತ್ರಿಕತೆಯ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ

ಇತ್ತಚೆಗ್ಯಾಕೊ
ಇ ಸಂದೇಶಗಳಲ್ಲಿ
ಭಾವಗಳಿಲ್ಲ
ದಿನದ ಶುಭಷಯಗಳು
ಕೇವಲ ಯಾಂತ್ರಿಕವಷ್ಟೆ

ಊಟ,ತಿಂಡಿ, ಕಾಫಿ,ಟೀ
ಆಗಿದೆಯೆಂದು ತಿಳಿದಿದ್ದರು
ಮಾತಿನ ಆರಂಭ
ಪ್ರಾರಂಭ ವಾಗಬೇಕಷ್ಟೆ

ಪ್ರೇಮಿಗಳಿಗೂ
ಮಾತು ಬೇಸರವಾಗುತ್ತದೆ
ಸ್ನೇಹ ಕೂಡ
ಕೊಟ್ಟು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ
ನೀರಿಕ್ಷೆಯಲ್ಲಷ್ಷೆ
ಚೆಂದವಂತೆ

ಅತಿಯಾಗಿ ಲಲ್ಲೆಗರೆಯುವ
ಮೋಹವೆ ಹುಟ್ಟತ್ತಿಲ್ಲ
ಆಸೆಯಿದ್ದರು ಕಾಮ
ಹಾಕಿ ಫುಲ್ ಸ್ಟಾಪ್
ಇಡುವಲ್ಲಿಗೆ ಮಾತು
ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ

ದೂರವಾಗುವೆವು ಎಂಬ
ಭೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತಿಗೆ
ಮಿತಿ ಇಟ್ಟು
ಎದೆ ಭಾರ
ಮಾಡಿಕೊಂಡು
ಹೃದಯಾಘಾತವಾಗಬೇಕಷ್ಟೆ

#ಯಾಂತ್ರಿಕತೆಯ_ಬದುಕು
#ಉತ್ತಮ್

ಕವಿತೆಯೆಂದರೆ

ಈಗೀಗ ಕವಿತೆ
ಬರೆಯುವುದೆಂದರೆ
ಕೈ ನಡುಗುತ್ತದೆ
ಎದೆ ಭಾರವಾಗುತ್ತದೆ

ಅದಕ್ಕಾಗೆ ಒಂದೆರಡು
ಪೇಗ್ ವಿಸ್ಕಿ ಇಳಿಸಿ
ನಡುವೆ
ಒಂದೆರಡು ಸಿಗರೆಟ್
ಸುಟ್ಟು ಪೆನ್
ಹೀಡಿದು ಕುಳಿತೆ

ಮತ್ತದೆ ಪ್ರಶ್ನೆ
ಯಾಕೆ ಕವಿತೆ !?
ಏನು ಕವಿತೆ !?
ಹೇಗೆ ಕವಿತೆ !?

ಸತ್ಯ-ಸುಳ್ಳು
ಗಳೆಲ್ಲಾ ಕಲಬೆರಕೆ
ಯಾಗಿ ಸುಳ್ಳುಗಳೆ
ಸತ್ಯವಾಗಿರುವಾಗ
ಕವಿತೆಯಿಂದೆನು
ಸತ್ಯನ್ವೇಷಣೆಯಾಗುತ್ತದೆ

ಹೋಗಳಲೊಬ್ಬ
ತೆಗಳಲೊಬ್ಬ
ನಾಯಕನ ಜೋತೆಗಿರುವಾಗ
ಇನೆಂತ ಕ್ರಾಂತಿಯಾಗಬಲ್ಲದು
ಕವಿತೆಯಿಂದ

ಕವಿತೆಗ್ಯಾವ ಹೇಣ್ಣು
ಒಲಿದಿದ್ದು ಕೇಳಾಲಿಲ್ಲ
ನಲಿದ ಹೇಣ್ಣು
ಪ್ರಾಸ ಪದಗಳಿಗೊ
ಕವಿತೆ ಅಂತರ್ಯಾಕ್ಕೊ
ಮರುಗದೆ ಬರೆದವನ
ಸುಳ್ಳಿಗಷ್ಟೆ ಉಳಿಯುತ್ತಾಳೇನೊ

ಯುದ್ದವಾದರೆ ಆಗಲಿ
ಬುದ್ದ ನಕ್ಕರೆ ನಗಲಿ
ಮಗು ನಕ್ಕರೆ
ನಗು ಸತ್ತರೆ
ಹಿಂಗೆಲ್ಲ ಅಸಂಬದ್ಧಗಳಿಗೆ
ಕವಿತೆ ಹುಟ್ಟುವೂದು ಇಲ್ಲ

ಅದೆ ಹೆಣ್ಣು ಹಣ್ಣು
ಪ್ರೀತಿ ಕಾಮ
ಮೋಹ ದಾಹ
ನೋವು ನಲಿವು
ಬದುಕು ಬಾವಣೆ
ಪದಗಳೆಲ್ಲ ಸವಕಾಲಾಗಿ
ಪೇಲಾವ ಕವಿತೆಗಳನ್ನೆ
ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಹೇಗೆ ಬರೆಯಲಿ

ಒಲಿದಿದ್ದುಯಾವಗಲೂ
ಆಹ್ಲಾದವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ
ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ತಡಕಾಡಿ
ತಡಬಡಿಸಿ ಬರೆದುಕೊಂಡರು
ಸಪ್ಪೆಯೆನಿಸಿ ಕೈ ಚೆಲ್ಲಿ
ಬೀಡುತ್ತೆನೆ, ಕವಿತೆಯ
ಸಹವಾಸವನ್ನೆ ಬಿಟ್ಟು
ಮತ್ತದೆ ವಿಸ್ಕಿ ಸಿಗರೆಟಿನ
ಕಡೆ ಗಮನ ಹರಿಸುತ್ತೆನೆ

#ಕವಿತೆಯೆಂದರೆ
#ಉತ್ತಮ್