ರಾತ್ರಿ ಎಂಬ ನೆನಪಿಗೆ

ಒಂದು ಜಾಗರಣೆಯ

ಸುಧೀರ್ಘ ರಾತ್ರಿಯ

ಹಾದಿಯಲಿ ಸಿಕ್ಕವಳ 

ಮನದಲ್ಲಿ ನೋವಿತ್ತು

ನೋವನ್ನು ಮರೆಮಾಚುವ

ಮೋಹದ ಉನ್ಮಥತೆ 

ಹಂಗಿಲ್ಲದ ಬಂಧವೊಂದು

ಕನವರಿಸಿ ಎಚ್ಚರವಾಗಿಸಿತ್ತು

ಬೆನ್ನ ಮೇಲಿನ ಗೀರು

ಕಣ್ಣಂಚಿನ ಬೀಸಿನೀರು

ಏರಿಳಿಯುವ ಉಸಿರು

ಮನಸಿನಾಳದ ಮೋಹರು

ದಾಟಿಕೊಳ್ಳಲು ದೂರವೇನು

ಭಾರವಾಗಿ ಕಾಯುವುದೂ ಇಲ್ಲಾ

ಬರೀ ಕಾಲಹರಣ

ಅವಕಾಶವಷ್ಟೆ ನಾನ್ಯಾರು

ನಿನ್ಯಾರೂ ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳದೆ 

ಅಂತಃಕರಣಕ್ಕಿಳಿದ ಪೇಲವ

ವೆನಿಸಿದ ಇರುಳಿಗೆ

ರೋಚಕತೆಯ ತುಂಬಿಸಿ

ಬೆಳಕಾ ಹರಿಸಿದ್ದು

ನಾವೆಂದುಕೊಂಡು ಸಂಭ್ರಮಿಸಲು

ಕಾರಣವಲ್ಲದ ನೆನಪಷ್ಟೆ

ಮತ್ತದೆ ಬೋರು

ದಾಳಿಯಾಗದ ಕೊನರು

ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳದ ಹೇಸರು

ಎಂದಿಗೂ ಚಿಗುರದ ಹಸಿರು

ಕಾಳಜಿಯೆಂದೂ ಪ್ರೀತಿಯೂ

ಅಲ್ಲಾ ಸ್ನೇಹಕ್ಕೂ ಬರುವುದಿಲ್ಲ

ಗುಂಗಿಲ್ಲದ ಭಾವಗಳೂ

ಕಟ್ಟು-ಪಾಡಿಗಂಜುವ 

ಬದುಕಿಗೊ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರಿಗೂ

ಬೇಕು ಬೇಡದ ನೆಪವಷ್ಟೆ

ಹೆಣ್ಣೆಂದರೆ ಅರಳಿಮರವಲ್ಲ

ಸುತ್ತಿದಕ್ಷಣ ಒಲಿಯಲೂ

ಮೌನವಾದರೆ ಧ್ಯಾನವೆಂದು

ತಪ್ಪು ತಿಳಿದು

ಬೆಪ್ಪನಾದರೆ ಮುಗಿದೆ

ಹೋಯಿತು ಮನಸ್ಸು

ಅರಿಯದಿದ್ದರೂ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಾಗಿ

ಚಡಪಡಿಸಬೇಕು

ನಿನಿಲ್ಲ ಇಲ್ಲಿ

ನನಗೂ ಇಲ್ಲೆನೂ ಇಲ್ಲಾ

ಅನಿರೀಕ್ಷಿತವಾದರೂ

ನಿರೀಕ್ಷಿತಾವಾಗೆ  ಕಾತರಿಸುತ್ತ

ಕಾದಿರಿಸಿದ್ದೆನೆ, ಬಾರದೆ

ಉಳಿಯಲೂ ಸಬೂಬು

ಸಿಗಬಹುದು ಬರಲಷ್ಟೆ

ನಿಜ ನಮ್ಮೊಳಗಿನ

ಬಂಧಗಳ ಮೀರಿ ಮತ್ತೆನೊ

ಇದೆ, ಬಂದು ಬೀಡು ಮತ್ತೆಂದೂ

ಎಲ್ಲೂ ಕದಲದಂತೆ

#ಉತ್ತಮ್

#linked 

#ರಾತ್ರಿಯ_ಪದ್ಯ

ರಾತ್ರಿಯಿಂದ ಬೆಳಗಿಗೆ

ಈ ರಾತ್ರಿಗಳು

ಹೋಸದೆನೂ ಅಲ್ಲ

ಏಕಾಂತ ಕೂಡ

ಹಾಳದ ನೆನಪು

ಪೋಲಿತನದ ಕನಸು

ಕತ್ತಲೆಯ ದಾರಿಗಳಷ್ಟೆ

ಹೋಸದಾಗಿ ತೆರೆದು

ಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ

ಇಂದಿದ್ದವರೂ

ನಾಳೆಗೆ ಇಲ್ಲ

ನಾಡಿದ್ದಿಗೆ ಮತ್ಯಾರೊ

ಜೋತೆಯಾಗುತ್ತರೆ

ಇದ ಅರಿತವನಾರೂ

ಇರುಳು ಎಚ್ಚರ 

ಇರುವುದಿಲ್ಲ

ಬಿಕ್ಕಳಿಕೆ ಒಂಚೂರು

ಹಸಿ ಮೌನವೆ

ಬಿಸಿಯುಸಿರು

ಜೋಂಪು ಬಂದ 

ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ಜಾತ್ರೆಯ

ವೇಗದ ಪರಿ

ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ

ಹೂ ಚಿತ್ರದ ಹೊದಿಕೆ

ಮೈ ಬೆವರಿಳಿಸಿ

ಸುಡುವ ಸೆಖೆ

ದಿಗ್ಭ್ರಮೆ ಗೊಳಿಸುವ 

ಎಚ್ಚರಿಕೆ

ಇನ್ನೆಲ್ಲಿ ಕಪ್ಪದ

ಮನಸಿಗೆ ಚೇತರಿಕೆ

ಮಂಪರಿನಲ್ಲಿರುವ

ಬೀದಿಯಲ್ಲಿ

ಕಂಗೊಳಿಸುವ 

ಪೋಲಿ ಬಯಕೆಗಳು

ರಚ್ಚೆಹಿಡಿದು ನಿದಿರೆ

ನೆಮ್ಮದಿಯನ್ನು

ಆಚೆ ತಳ್ಳಿಬಿಡುತ್ತವೆ

ಕತ್ತಲೊಳಗಿನ ಚಾಂಛೆ

ಗಳು ಬೆತ್ತಲಾಗಿ

ಎದೆಯೊಳಗಿನ

ಸಭ್ಯತೆಯನ್ನೆ

ಪ್ರಶ್ನೆ ಮಾಡಿ 

ಇರುಳಿಗೊಂದು 

ಅಂತ್ಯ ಹಾಡಿ

ಬೆಳಗಾಗಿಸುತ್ತವೆ

#ಉತ್ತಮ್

#ರಾತ್ರಿಯಿಂದ_ಬೆಳಗಿಗೆ

ಪ್ರೇಮವ ಅರಸಿ

ಸ್ನೇಹದ ಕುರಿತು  ನನ್ನಲ್ಲಿ

ಯಾವುದೆ ವಿರೋಧದ

ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಇಲ್ಲ ಆದರೆ

ಇ ಪ್ರೀತಿಯ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಗಳನ್ನು 

ಹರಯಕ್ಕೆ ಬರುವ ಮುನ್ನವೆ

ತಡಬಡಿಸಿ ಒಪ್ಪಿಸುತ್ತರಲ್ಲ ಅವರ

ಮೇಲೆ ಕರಣೆ ಮೂಡುತ್ತದೆ

ಮೊನ್ನೆ ಐವತ್ತು ತುಂಬಿದ 

ಅವಿವಾಹಿತೆಯ ಮಖದಲ್ಲಿನ

ಗಂಟು ಬಿಚ್ಚಿಕೊಂಡಿಲ್ಲ

ಫೂಟ್‌ಪಾತಿನ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು

ರಸ್ತೆಯ ತಿರುವನ್ನೆ ದಿಟ್ಟಿಸುವ

ಭಗ್ನ ಪ್ರೇಮಿಯ ಕಾಯುವಿಕೆ

ಮುಗಿದೆ ಇಲ್ಲಾ ಇವೆಲ್ಲಾವನ್ನೂ

ನೋಡಿದ ಮೇಲೆ ಪ್ರೀತಿಯ

ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಕುರಿತು ಸಂಶಯ 

ಮೂಡುತ್ತದೆ

ಸುಖ ಭೋಗದ‌ ಮಿಲನದಲಿ

ಅವಶ್ಯಕ ಮತ್ತು ಅನವಶ್ಯಕದ

ಲೆಕ್ಕಾಚಾರದ ಬದುಕಿನಲಿ

ನೆಮ್ಮದಿ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳ ಹುಡುಕಿ

ಅಲೆದು ವಿರಹ‌ ಆಗಲಿಕೆಗಳೆಂಬ

ನೋವನ್ನಷ್ಟೆ   ಪಡೆದು

ಪ್ರೇಮ ಅಮರವೆಂದು

ಸಾರುವ ನಮ್ಮ ಕಂಠವೆಲ್ಲ

ಮಧುರಾರ್ಥನಾದವೆಂದು

ಭ್ರಮೆಯಾಗುತ್ತೆವೆ

ಹಚ್ಚಿಟ್ಟ ಹಣತೆ

ಬಿಚ್ಚಿಟ್ಟ ಉಡುಪು

ಬಿಸಿಯಾದ ಉಸಿರು

ಹಸಿಯಾದ ಕೊನರು

ಗರ್ಭದಾಳದಲಿ ಮೂಡಿದ ಚಿಗುರು

ಆಸೆ ಚಾಪಲ್ಯಗಳಡಿ

ಸತ್ತು ಬಿದಿದ್ದ ಮೌಲ್ಯಗಳೆಲ್ಲ

ಒಲವಿನದೆ ಎಂದರೆ

ತಪ್ಪಾಗುವೂದಿಲ್ಲವಲ್ಲವೆ

ಹುಡುಕುತ್ತ ಅಲೆದರೆ ಸಿಗಬಹುದೆ

ತಡಕಾಡಿದರೆ ಇಲ್ಲೆ ಇರಬಹುದೆ 

ಸಿಗದೆ ಕಾಲವಾಗುವ ಆತ್ಮ

ಇನ್ನೆನ್ನನ್ನು ಕೇಳಿಯಾತು

ಹಿಡಿ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಇಡಿ

ಆಯಸ್ಸನ್ನೆ‌ ಕಳೆದು

ಮರಟಿಬಿದ್ದ ದೇಹದೊಳಗಿನ 

ಎದೆಯೊಳಗೆ ಕದಲುವ

ಸಣ್ಣ ಅಣುವೆ  ನಾ

ಅರಸಿದ್ದು ಎಂದು ತಿಳಿಯದೆ

ಬದುಕು ಮುಕ್ತಾಯವಾಗುತ್ತದೆ

#ಉತ್ತಮ್

ಅಶ್ಲೀಲತೆಯ ತನಿಖೆ

ಕತ್ತಲದಂತೆಲ್ಲ ಬೆತ್ತಲಾಗುವ 

ಸಭ್ಯತೆಗೆ ತುಸು‌ ನಾಚಿಕೆ

ಅತಿ‌ ಅಂಜಿಕೆ ಸರಿ ಅನಿಸಬಹುದೆನೋ

ಒಳಗಿರುವ ಆಸೆಗಳು ತಂಡವವಾಡಿ

ಹೊರ ಬರಲು ಕಾತರಿಸಿ

ಕಂಗೆಡುವುದು ಸಳ್ಳೇನಲ್ಲ

ನಗ್ನತೆಯಿಲ್ಲಿ ಅಶ್ಲೀಲ ವಾದರೆ

ಹುಟ್ಟು ಹೆಸಿಗೆಯಾಗಬೇಕು 

ಮಿಲನವೆಂದರೆ ಕೆಟ್ಟ ಆಟವಾದರೆ

ಅದು ಚಟದ ಹಠವಾಗಿ‌ ಕಂಗೆಡಿಸಿ

ನಿನ್ನ ಬದುಕನ್ನು ಕೊಲ್ಲಬಹುದು

ಕೈ ಬಳಸಿ ಮೈ ಸವೆಸಿ

ಅಂತರಾಳಕ್ಕಿಳಿದು ಅರ್ಥೈಸಿ

ಉತ್ಕಟತೆಯ ತುತ್ತ ತುದಿ 

ತಲುಪಿದ ನಂತರ ಸಿಗುವುದು

ಆತ್ಮ ತೃಪ್ತಿಯೊ ಕ್ಷಣದ ಖುಷಿಯೊ

ಇಲ್ಲ ಭ್ರಮೆಯ ಸಾವೊ ದ್ವಂದ್ವ

ಕಾಡುತ್ತಲೆ ಇರುತ್ತದೆ

ಮೌನ ವೆಂಬುದು ಒಪ್ಪಿಗೆ

ದ್ಯಾನವಿಲ್ಲಿ ಅಪ್ಪುಗೆ

ಮೋಹದ ಪೂಜೆಗೆ 

ಯಾವ ಆಚಾರ ವಿಚಾರಗಳಿಲ್ಲ

ಒಲವೆಂಬುದು ಹೂ ವಷ್ಟೆ

ಬಾಡಿಹೋದ ಪಕಳೆಗಳಿಗೆ

ನೆನಪಷ್ಟೆ ಮೌಲ್ಯವಿಲ್ಲ

ಭವ ಭಕ್ತಿ ಇಲ್ಲದ ಕಾಯ

ಯಾಂತ್ರಿಕವಷ್ಟೆ ತಂತ್ರಗಳು

ವಿಜೃಂಭಿಸಿ ಮೋಹದ ಮೋಸ

ಆರಧನೆಯೆ ಅವಿಶ್ವಾಸ ಚಾಂಛೆಯ

ಎದುರಲ್ಲಿ ದೇಹಗಳೆರಡು ಹಸಿಬಿಸಿಯಾಗಿ

ಅಂತರಾಳದ ಆತ್ಮವನ್ನು  

ಕೊಂದುಕೊಂಡಿದ್ದು ತನಿಖೆಯಾಗಲೆ ಇಲ್ಲಾ

#ಉತ್ತಮ್

ಹೆಸರಿಲ್ಲದ ಬಂಧ

ಕಾತುರವೇನೊ ಇತ್ತು

ಆತುರವಿರಲಿಲ್ಲ ನಾವೆಂದಿಗೂ 

ಅಪರಿಚಿತರಾಗಿರಲ್ಲಿಲ್ಲವೇನೊ

ಪರಿಭ್ರಮಣೆಗಳೆನೂ ಇರಲಿಲ್ಲ

ಅನಿರೀಕ್ಷಿತವಾದರೂ ಭೇಟಿ

ನೀರಿಕ್ಷಿತವೆ ವಕ್ರರೇಖೆಗಳು

ನಾವು ಸಂಧಿಸಲೆಬೇಕಾ

ಕಾಲ ಇಲ್ಲಿ ಅಪೇಕ್ಷಿತ

ಸಂಭ್ರಮ ನಿನ್ನಿಂದಲೆ 

ಆರಂಭವಾಗಿದ್ದು ನನಗಿಲ್ಲಿ

ಸಂಕ್ರಮಣ ಸಾವಿರ ಕಣ್ಣುಗಳ

ಜಾತ್ರೆಯಲಿ ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣಿನ ಸರ್ಥಕತೆಯ

ಹುಡಕಿ‌ ತೆಗೆದಿಟ್ಟು ಕೊಂಡೆ

ಸ್ನೇಹವೆಂದರೆ ಪ್ರೇಮದ 

ಇನ್ನೊಂದು ರೂಪ ಇರಬಹುದು

ಅದರಿಲ್ಲಿ ಬಂಧಗಳಿಗೆ ಹೇಸರಿನ

ಹಂಗು ಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ ನೆನಪಿಟ್ಟುಕೊ

ನೂರು ಜನರ ನಡುವೆ ನಾನ್ಯಾಕೆ

ನಿ ಹಂಚಿಕೊಂಡ‌ ಕನಸು

ಸಿಹಿ ಮಾತು ಅಪ್ಪುಗೆ 

ಕೈ ಮಿಳಿತ ಮಾಸಲಾರದ ನೆನಪು

ಬದುಕಿಗಿಷ್ಟು ತುಂಬಿಕೊಂಡ ಜೋಳಿಗೆ

#ಉತ್ತಮ್

ಕಾಫಿ ಶಾಪಿನ‌ ಪದ್ಯ

ಬಿಳ್ಕೊಟ್ಟು ಹೋಗುವಾಗ

ನೀ ತಿರುಗಿ ನನ್ನನ್ನೆ

ನೋಡುವೆ ಎಂದು

ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೆ , ನೀ ಮರೆಯಾಗುವವರೆಗೂ 

ನೋಡಿ, ನಿ ತಲುಪಿ

ಕರೆ ಮಾಡಿ ಕೇಳಿದಾಗಲೂ

ನಾನಲ್ಲೆ ನಿನ್ನಲ್ಲೆ ಇರುತ್ತಿದ್ದೆ

ಕಾಫಿ ಶಾಪಿನಲ್ಲಿ ನೀನೆ

ಅರ್ಡರ್ ಮಾಡಿದ ಹೃದಯದ

ಕಾಫಿಯನ್ನು ಕುಡಿದರೆ ಅದರಲ್ಲಿ 

ಮೂಡಿರುವ ಹೃದಯ

ಕದಲುತ್ತದೆಯೆಂದು ನಾ 

ಯೋಚಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ನೀ

ಕಾಫಿ ಹೀರಿ ನಕ್ಕಾಗ

ತುಟಿ ಮೇಲೆ ಮೂಡಿದ

ಪ್ರೀತಿಯ ಮೀಸೆಗಳಲ್ಲಿ

ನನ್ನನ್ನೆ ನಾನು ಕಂಡುಕೋಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೆ

ಆ ಕಾರಿಡಾರಿನಲ್ಲಿ

ನಾವಿಬ್ಬರು ನಡೆಯುವಾಗ

ಅಚನಾಕ್ ಆಗಿ ನಮ್ಮ

ಕೈಗಳು ತಾಕಿದಾಗ

ರೊಮಂಚಿತನಾಗಿ

ನನ್ನನ್ನೆ ಮರೆಯುತ್ತಿರುವಾಗ

ಬೆರಳಿಗೆ ಬೆರಳು ಬೆಸೆದು  

ಬದುಕಿನ ಚಲನೆಯನ್ನೆ 

ವೇಗವಾಗಿಸಿ ನನ್ನ

ನಡಿಗೆಯನ್ನೆ ನಿಧಾನವಾಗಿಸುತ್ತದೆ

ನಾ ನಿನಗೆ ಕಾಯುತ್ತೆನೊ

ನೀ ನನಗೆ ಕಾತರಿಸುತ್ತಿಯೊ

ಭೇಟಿಯಾಗುವುದೆಂದರೆ

ತಿರುವುಗಳಲ್ಲಿ ಚಲಿಸುವ

ಕಾರುಗಳು ದುಂಬಿಯಾಗಿ

ಜನಗಳೆಲ್ಲ ಹೂವಗಿ

ಎಲ್ಲಾರೂ ಯಾವುದೊ

ಅಸಂಬಧ ಅಪರೂಪದ 

ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೊರಟ್ಟಿದ್ದರೇನೊ

ಅನಿಸಿಬಿಡುವುದು ನನಗಷ್ಟೆ

ನಿಜವೆನೊ...

ಸಿಗುವ ಉಮೆದುಗಳಿಲ್ಲ

ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುವ ಜವಾಬುಗಳಿಲ್ಲ

ಸಂಧಿಸುವ   ಕಾಲ

ಸೆಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಜಾಲ

ಮಾತಿನ ಮಾಧುರ್ಯ

ಮೌನದ ಅಂತರ್ಯ

ಸಂಭ್ರಮಕ್ಕೊಂದು ದಾರಿ

ಸವಿ ಸಂಜೆಯ ಸವಾರಿ 

#ಉತ್ತಮ್

#reverse_poetry

ಅಭಿಮಾನದ ಪ್ರೀತಿ

ನಮಿಬ್ಬರ ಪರಿಚಯವಾಗಿ

ವರುಷಗಳು ಕಳೆದು ಹೋಗಿವೆ

ತಿಂಗಳುಗಳು ಮರೆತಾಗಿದೆ

ದಿನಗಳು ಲೆಕ್ಕ ತಪ್ಪಿ ಆಗಿದೆ

ಆದರಿಲ್ಲಿ ನಮ್ಮಗಳ ನಡುವೆ

ಮಾತು ಅನುರೂಪವಲ್ಲದ

ಅಪರೂಪವೆ ಸರಿ

ನನದೆನೊ ಅಂಜಿಕೆ ಇರಬಹುದು

ನಿಮಗೆ ನಂಬಿಕೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆ

ಧ್ವನಿಯೆ ಇಲ್ಲದ ಬೆರಳುಗಳ

ಸರಗಾಕ್ಕೆ ಮೀತಿ ಇಟ್ಟು

ನನ್ನನ್ನಿಲ್ಲಿ ಕಾತರಿಸಿ ಕನವರಿಸುವಂತೆ

ಮಾಡಿ ನಿವಲ್ಲಿ ಅನುಸರಣೆಯಲ್ಲಿರುತ್ತಿರಿ

ತುಟಿ ಬಿಚ್ಚಿ ನಗುವುದೆ ಕಡಿಮೆ

ನಿಮ್ಮ ಕಣ್ಣಳದ ನಗು

ಹುಡುಕುವುದು ನನಗಿಲ್ಲಿ ಹೆಮ್ಮೆ

ಸಿಗುವುದೆ ಕ್ಷಣ ಮಾತ್ರ

ಕಾದು ಕುಳಿತವನ ಎದೆಗೆ

ಮೌನದಲೆ ಸಂತುಷ್ಟತೆಯ

ಹೂವಿಟ್ಟು ನಡೆಯುವುದು 

ನಿಮಗೆಷ್ಟು ಸುಲಭ

ತರೆವರಿ ಬಣ್ಣಗಳು ನಿಮ್ಮೊಳಗೆ

ಚಿಟ್ಟೆ ಹಾರಾಡಿದಂತೆನೊ 

ತಲ್ಲಣ ನನ್ನೆದೆಯೊಳಗೆ

ಕಾಯುವುದೆನೊ ಅಬ್ಯಾಸವಾಗಿದೆ

ನನಗಿಗಾಲೆ ಆದರೂ ನಿಮ್ಮ 

ಆಗಮನವ ಸಂಭ್ರಮಿಸಿ

ಸ್ವಾಗತಿಸಲೆನೊ ಸೊಗಸು

ಎದೆಯಾಳದೊಳಗೆ

ದಂತಪಂಕ್ತಿ ಕಾಣುವಂತೆ

ನಗಬಹುದೆನೊ ಜಗವ 

ಮರೆಸುವಷ್ಟು ಮಾತಿನ 

ಮಳೆ ಸುರಿಸಬಹುದೆನೊ

ತೀರ ಹತ್ತಿರವಾಲ್ಲದಿದ್ದರೂ

ಷರತ್ತುಗಳ ವಿಧಿಸಾದರೂ

ಆಳಕ್ಕಿಳಿದು ಅರ್ಥೈಸಲು

ಅನುಮತಿ ನಿಡಬಹುದೆನೊ

ಕಾಯುವ ಸರದಿ ಎಂದಿಗೂ

ನನ್ನದೆ

   ‌‌‌‌  ‌‌‌‌‌       #ಉತ್ತಮ್

            #ಅಭಿಮಾನದ_ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ

ಯಾಂತ್ರಿಕತೆಯ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ

ಇತ್ತಚೆಗ್ಯಾಕೊ
ಇ ಸಂದೇಶಗಳಲ್ಲಿ
ಭಾವಗಳಿಲ್ಲ
ದಿನದ ಶುಭಷಯಗಳು
ಕೇವಲ ಯಾಂತ್ರಿಕವಷ್ಟೆ

ಊಟ,ತಿಂಡಿ, ಕಾಫಿ,ಟೀ
ಆಗಿದೆಯೆಂದು ತಿಳಿದಿದ್ದರು
ಮಾತಿನ ಆರಂಭ
ಪ್ರಾರಂಭ ವಾಗಬೇಕಷ್ಟೆ

ಪ್ರೇಮಿಗಳಿಗೂ
ಮಾತು ಬೇಸರವಾಗುತ್ತದೆ
ಸ್ನೇಹ ಕೂಡ
ಕೊಟ್ಟು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ
ನೀರಿಕ್ಷೆಯಲ್ಲಷ್ಷೆ
ಚೆಂದವಂತೆ

ಅತಿಯಾಗಿ ಲಲ್ಲೆಗರೆಯುವ
ಮೋಹವೆ ಹುಟ್ಟತ್ತಿಲ್ಲ
ಆಸೆಯಿದ್ದರು ಕಾಮ
ಹಾಕಿ ಫುಲ್ ಸ್ಟಾಪ್
ಇಡುವಲ್ಲಿಗೆ ಮಾತು
ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ

ದೂರವಾಗುವೆವು ಎಂಬ
ಭೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತಿಗೆ
ಮಿತಿ ಇಟ್ಟು
ಎದೆ ಭಾರ
ಮಾಡಿಕೊಂಡು
ಹೃದಯಾಘಾತವಾಗಬೇಕಷ್ಟೆ

#ಯಾಂತ್ರಿಕತೆಯ_ಬದುಕು
#ಉತ್ತಮ್

ಕವಿತೆಯೆಂದರೆ

ಈಗೀಗ ಕವಿತೆ
ಬರೆಯುವುದೆಂದರೆ
ಕೈ ನಡುಗುತ್ತದೆ
ಎದೆ ಭಾರವಾಗುತ್ತದೆ

ಅದಕ್ಕಾಗೆ ಒಂದೆರಡು
ಪೇಗ್ ವಿಸ್ಕಿ ಇಳಿಸಿ
ನಡುವೆ
ಒಂದೆರಡು ಸಿಗರೆಟ್
ಸುಟ್ಟು ಪೆನ್
ಹೀಡಿದು ಕುಳಿತೆ

ಮತ್ತದೆ ಪ್ರಶ್ನೆ
ಯಾಕೆ ಕವಿತೆ !?
ಏನು ಕವಿತೆ !?
ಹೇಗೆ ಕವಿತೆ !?

ಸತ್ಯ-ಸುಳ್ಳು
ಗಳೆಲ್ಲಾ ಕಲಬೆರಕೆ
ಯಾಗಿ ಸುಳ್ಳುಗಳೆ
ಸತ್ಯವಾಗಿರುವಾಗ
ಕವಿತೆಯಿಂದೆನು
ಸತ್ಯನ್ವೇಷಣೆಯಾಗುತ್ತದೆ

ಹೋಗಳಲೊಬ್ಬ
ತೆಗಳಲೊಬ್ಬ
ನಾಯಕನ ಜೋತೆಗಿರುವಾಗ
ಇನೆಂತ ಕ್ರಾಂತಿಯಾಗಬಲ್ಲದು
ಕವಿತೆಯಿಂದ

ಕವಿತೆಗ್ಯಾವ ಹೇಣ್ಣು
ಒಲಿದಿದ್ದು ಕೇಳಾಲಿಲ್ಲ
ನಲಿದ ಹೇಣ್ಣು
ಪ್ರಾಸ ಪದಗಳಿಗೊ
ಕವಿತೆ ಅಂತರ್ಯಾಕ್ಕೊ
ಮರುಗದೆ ಬರೆದವನ
ಸುಳ್ಳಿಗಷ್ಟೆ ಉಳಿಯುತ್ತಾಳೇನೊ

ಯುದ್ದವಾದರೆ ಆಗಲಿ
ಬುದ್ದ ನಕ್ಕರೆ ನಗಲಿ
ಮಗು ನಕ್ಕರೆ
ನಗು ಸತ್ತರೆ
ಹಿಂಗೆಲ್ಲ ಅಸಂಬದ್ಧಗಳಿಗೆ
ಕವಿತೆ ಹುಟ್ಟುವೂದು ಇಲ್ಲ

ಅದೆ ಹೆಣ್ಣು ಹಣ್ಣು
ಪ್ರೀತಿ ಕಾಮ
ಮೋಹ ದಾಹ
ನೋವು ನಲಿವು
ಬದುಕು ಬಾವಣೆ
ಪದಗಳೆಲ್ಲ ಸವಕಾಲಾಗಿ
ಪೇಲಾವ ಕವಿತೆಗಳನ್ನೆ
ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಹೇಗೆ ಬರೆಯಲಿ

ಒಲಿದಿದ್ದುಯಾವಗಲೂ
ಆಹ್ಲಾದವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ
ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ತಡಕಾಡಿ
ತಡಬಡಿಸಿ ಬರೆದುಕೊಂಡರು
ಸಪ್ಪೆಯೆನಿಸಿ ಕೈ ಚೆಲ್ಲಿ
ಬೀಡುತ್ತೆನೆ, ಕವಿತೆಯ
ಸಹವಾಸವನ್ನೆ ಬಿಟ್ಟು
ಮತ್ತದೆ ವಿಸ್ಕಿ ಸಿಗರೆಟಿನ
ಕಡೆ ಗಮನ ಹರಿಸುತ್ತೆನೆ

#ಕವಿತೆಯೆಂದರೆ
#ಉತ್ತಮ್

ಅಮ್ಮ

ನಾ ಮೊದಲು ಕಣ್ಬಿಟ್ಟೊಡನೆ
ಕಂಡವಳು
ಅಮ್ಮ

ನಾ ಎದ್ದು ನಿಂತಾಗ
ಕೈ ಹಿಡಿದು
ನಡೆಯಲು ಕಲಿಸಿದವಳು
ಅಮ್ಮ

ಶಾಲೆಯ ಪಾಠಕ್ಕಿಂತ
ಮನೆಯ ಪಾಠ
ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟ ಮೊದಲ ಗುರು
ಅಮ್ಮ

ಬದುಕಿನ ಕಲಿಸಿದವಳು
ಸದ್ಗುಣಗಳ
ಹೆಳಿಕೊಟ್ಟವಳು
ಅಮ್ಮ

ನಗುವ ರೂಪ
ಪ್ರೀತಿಯ ಸ್ವರೂಪ
ವಾತ್ಸಲ್ಯದ ಪ್ರತಿರೂಪ
ಅಮ್ಮ

ಅಮ್ಮ ನ ಹೊಗಳಲು
ಅವಳ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆಯಲು
ಜಗದ ಎಲ್ಲಾ ಭಾಷೆಗಳು
ಸೋಲುತ್ತವೆ

ಅಮ್ಮ ನ ಹೊಗಳಲು
ನೆಪವಷ್ಟೆ  ಇಲ್ಲಿ
ಅವಳ ಬಗ್ಗೆ
ಹೇಳಲಾಗದ
ಅದೆಷ್ಟೊ
ಮಾತುಗಳು ಉಳಿದಿವೆ
ನನ್ನಲ್ಲಿ

#ಉತ್ತಮ್#
#ಹ್ಯಾಪಿ_ಅಮ್ಮಂದಿರ_ದಿನ

ನೆನಪೆಂಬ ನೋವಿಗೆ

ಕಡೆಗೂ ಯಾರು
ಉಳಿಯಲಿಲ್ಲ ನನ್ನ ಪಾಲಿಗೆ
ಸತ್ಯ ಮಿಥ್ಯ ಎಂಬ
ಬೂದಿ ಮುಚ್ಚಿದ
ಕೆಂಡೊದೊಳಗೆ
ಉರಿದು ಹೋಗಿದ್ದು
ಪ್ರೀತಿ ನಂಬಿಕೆಗಳೆಂದು
ತಿಳಿಯಲೆ ಇಲ್ಲ ನನಗೆ

ಸಂಬಂದಗಳ ಹೋಲಿಕೆ
ಭಾವನೆಗಳ ಆಳಕೆ
ಇಳಿದಿದ್ದು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳ
ಮೋಹ ಅಂತಸ್ಥಿಕೆ

ಕೊಟ್ಟು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುವುದೆಲ್ಲ
ಮಾಮೂಲಿ ಇಲ್ಲಿ
ಕೊಟ್ಟು ಕೇಳಬಾರದು
ಕೇಳಿ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳಬಾರದು
ಕೊಟ್ಟಿದ್ದು ಲೇಕ್ಕ ಇಡಬಾರದು
ಪಡೆದಿದ್ದು ಪೆರಿಸಿ ಇಡಬಾರದು
ಆಗ ನೆನೆಪೆಂಬುದು ಬದುಕು
ಪೂರ್ತಿ ಎದೆಭಾರ ಮಾಡಿಬಿಡುತ್ತದೆ

ಒತ್ತಡ ಹಾಕಿ
ಒತ್ತಯ ಮಾಡಿ
ಪಡೆದುಕೊಂಡಿದ್ಯಾವುದು
ಶಾಸ್ವತವಲ್ಲ
ಇದ್ದಷ್ಟು ದಿನ ನೀನು
ಬದುಕಿದಷ್ಟು ದಿನ
ನಿನ್ನ ನೆನಪು
ನನ್ನೆದೆಯೊಳಗೆ ಬೆಚ್ಚಗೆ
ಉಳಿಯುವುದು

ನನ್ನ ನೋವಿಗೆ
ಕವಿತೆ ಬರೆದು
ಸಮಾಧಾನಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೆನೆ
ನಿನಗಲ್ಲ ಬೀಡು
ದಾಸನದವನೊಬ್ಬ
ಮೋಸ ಮಾಡಿದನೆಂದು
ಕೋನೆಯವರೆಗೂ
ಕೊರಗಬೇಡ
ಎಂದೊ ಬರೆದ
ಸಾಲಿನ ಕೊನೆಗೊಂದು
ಶ್ರಾದ್ದಂಜಲಿ ಅರ್ಪಿಸಿ
ಮನ್ನಡೆದು ಬೀಡು

#ಉತ್ತಮ್
#ನೆನಪೆಂಬ_ನೋವಿಗೆ

ನೆರಯನೋವಿಗೊಂದು ನಿಟ್ಟುಸಿರು

ಕವಿತೆ ಬರೆಯೊಣವೆಂದುಕೊಂಡರೆ
ಹಾಳೆಗ್ಯಾವ ಅಕ್ಷರವೂ
ಇಳಿಯುತ್ತಿಲ್ಲ
ಮೊದಲೆಲ್ಲ ಬರೆದಿಟ್ಟ
ಕವಿತೆಗಳೆಲ್ಲ
ಪೇಲವವೆನಿಸುತ್ತದೆ

ಮೊನ್ನೆ ಸ್ವರ್ಗದೂರಿಗೆ
ನೆರೆ ಬಂದು ಜೀವ
ಭಯ ಹಸಿವಿನ
ಭೊದನೆ ಮಾಡಿದ್ದು
ಎದೆಯಳೊಗೊಂದು
ತಲ್ಲಣ ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತದೆ

ರಕ್ತವೇನೂ ಹರಿಯಲಿಲ್ಲ
ಕುಸಿದ ಮಣ್ಣು
ಬಿದ್ದ ಇಟ್ಟಿಗೆ ಚೂರು
ಅಹಂ ನೂರಿನ ದಾರಿಯನ್ನು
ಮುಚ್ಚಿದ್ದು ಸುಳ್ಳಲ್ಲ

ಕಣ್ಣಿರ‌್ಯಾವುದು
ಮಳೆನೀರ‌್ಯಾವುದು
ತಿಳಿಯದೆ ಕೈ ಹಿಡಿದು
ಬದುಕಿಸಿದವರಿಗೆ
ಸಂತೃಪ್ತಿ ಯಷ್ಟೆ
ಬೇರ‌್ಯಾವ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳಿಲ್ಲ

ಬಿಸ್ಕೆಟ್ ಎಸೆದವನಿಗೆ
ಇ ನೋವು ಹಸಿವು
ಬರದೆ ಇರಬಹುದು
ಪಡೆದುಕೊಂಡವರ
ಎದೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ
ಹಸಿವು ನೀಗಿಸಿದವನ
ಕೈಗಳಷ್ಟೆ ನೆನಪು

ಇಲ್ಯಾವುದೆ
ತತ್ವ ಸಿದ್ದಾಂತಗಳು
ಬರಲಿಲ್ಲ
ಮೇಲು ಕೀಳೆಂಬ
ಅಹಂ ನಿಲ್ಲಲಿಲ್ಲ
ಇಲ್ಲೂಳಿದಿದೊಂದೆ
ಕಡೆಗೂ ಮಾನವೀಯತೆ

ಪ್ರವಾಹ ಬರಬಹುದು
ಮತ್ತೆ ನಮ್ಮ ಅಹಂಗಳನ್ನು
ನಿಮ್ಮ ತತ್ವ ಸಿದ್ದಾಂತಗಳು
ಮೇಲು ಕಿಳೆಂಬ
ಮನಸ್ಥಿತಿಗಳು
ಜೋಪಾನ
ಕೊಚ್ಚಿ ಹೋಗುವ
ಮುನ್ನ ಮಲಗೆದ್ದು ಬಿಡಿ

#ಉತ್ತಮ್
#ನೆರೆಯನೊವಿಗೊಂಚುರು_ನಿಟ್ಟುಸಿರು

ಪೂರಣವಿರಾಮ

ದಿನವು ನೂರಾರು ಕವಿತೆಗಳು
ಗರ್ಭ ಕಟ್ಟುತ್ತವೆ
ಶಾಯಿಇಲ್ಲದೆ ಹಾಳೆ ಸಿಗದೆ
ಗರ್ಭಪಾತವಾಗುತ್ತವೆ

ಹೆಣ್ಣಿಗೊಂದು ಕಣ್ಣಿಗೊಂದು
ಆಸೆಗೆ ಭಾಷೆಗೆ
ನೋವಿಗೆ ನಲಿವಿಗೆ
ಹುಟ್ಟಿಗೊಂದು ಕಾರಣಬೇಕಷ್ಟೆ

ಭಾವನೆಗಳ ಪಕ್ಕ
ಆಶ್ಚರ್ಯಕರ ಚಿಹ್ನೆ !
ಸ್ನೇಹಕ್ಕೆ ಕಾಮ,
ಕಡೆಗೆ ಪ್ರೇಮಕ್ಕೆ
ಪೂರ್ಣ ವಿರಾಮವಿಟ್ಟು
ಎದೆಯೊಳಗೆ ಕವಿತೆಗೊಂದು
ಅಂತ್ಯ ಕಾಣಿಸುತ್ತೇನಷ್ಟೆ

#ಉತ್ತಮ್
#ಮುಗಿಯದ_ಕವಿತೆ

ಹೂ ಹೆಸರಿನ ಗೆಳತಿಗೆ ೨

#ಹೂ_ಹೆಸರಿನ_ಗೆಳತಿಗೆ

ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ ತಿರುವಿನಲ್ಲಿ
ನೀರಿಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಸಿಕ್ಕವಳ
ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಘಮವಿದೆ

ಸ್ನೇಹ ನಿಡುತ್ತೆನೆಂದವಳು
ಬದುಕ ತೆರಿದಿಟ್ಟ
ಪರಿಗೆ ಎದೆಯ
ತುಂಬ ಖುಷಿಯಿದೆ

ಸ್ನೇಹ ಪ್ರೀತಿ
ರಕ್ತ ಸಂಬಂಧಗಳ
ಮೀರಿ ನಿಂತವಳು
ಅವಳು, ಹೇಸರೇನು
ಬೇಕಿಲ್ಲ ಭಾವನೆಗೆ

ನಕ್ಕರೆ ನಗೆ ಮಲ್ಲಿಗೆ
ಸಿಡುಕಿದರೆ ಮೂಗು
ಕೆಂಡ ಸಂಪಿಗೆ
ಮುಂದುವರೆಯಲಾರೆ
ಅವಳ ಅಂದ ಹೊಗಳಲು
ಪದಗಳೆಲ್ಲ ಸವಕಲು

ನಗುವಿನೂರಿನ ಮಹಾರಾಣಿ
ಅಂದದೂರಿಗೆ ಯುವರಾಣಿ
ನಗುವ ಮರೆಯದಿರು
ಖುಷಿಯ ನಿಡುತ್ತಿರು
ನನ್ನಳಗೆಂದು ಎಂದೆದು

#ಉತ್ತಮ್

ಹೂ ಹೆಸರಿನ ಗೆಳತಿಗೆ

#ಹೂ_ಹೆಸರಿನ_ಗೆಳತಿಗೆ

ಪ್ರೇಮದೂರಿನ ದಾರಿಯಲಿ
ನನಗೆಂದೆ ಸಿಕ್ಕವಳು
ಅಪರೂಪದ
ಹೂವಿನಂತವಳು

ಬೊಗಸೆ ತುಂಬ
ಪ್ರೀತಿ
ಮನಸ್ಸ ತುಂಬ
ಸ್ನೇಹ
ಬದುಕಿನ ಉಳಿದ
ಸಂಬಂಧಗಳ
ಮರೆಸಿದವಳು

ಪ್ರೀತಿಯ ರೀತಿಯ
ಬದಲಿಸಿದೆ
ನನ್ನೊಳಗೆ ನೀನು
ಎಲ್ಲಾ ಮೋಹಕತೆಯ
ಬಂಧಗಳನ್ನು ಮರೆತು
ಬಿಟ್ಟೆ ನಿನ್ನಿಂದ
ನಾನು

ಮಾತನಾಡಿದರೆ
ಅತಿ ಮುದ್ದು
ನಿನೊಮ್ಮೆ ನಕ್ಕರೆ
ಮರೆತೆ ಬಿಡುವೆ
ಉಳಿದೆಲ್ಲ ಸದ್ದು
ಮರಯಾಲಾರೆ
ಹುಸಿಕೋಪದಿಂದ
ನೀ ಕೊಟ್ಟ ಗುದ್ದು

ಜೋತೆ ಸೇರುವೆವೋ
ಸೇರಲಾರೆವೂ
ತಿಳಿದಿಲ್ಲ ನನಗೆ
ಜನ್ಮಂತರದ ಕಲ್ಪನೆ
ನಿಜಾವದರೆ
ಇನ್ನೊಂದು ಜನ್ಮವಾದರೂ
ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಬದುಕೆವೆನು

#ಉತ್ತಮ್