ನೆರಯನೋವಿಗೊಂದು ನಿಟ್ಟುಸಿರು

ಕವಿತೆ ಬರೆಯೊಣವೆಂದುಕೊಂಡರೆ
ಹಾಳೆಗ್ಯಾವ ಅಕ್ಷರವೂ
ಇಳಿಯುತ್ತಿಲ್ಲ
ಮೊದಲೆಲ್ಲ ಬರೆದಿಟ್ಟ
ಕವಿತೆಗಳೆಲ್ಲ
ಪೇಲವವೆನಿಸುತ್ತದೆ

ಮೊನ್ನೆ ಸ್ವರ್ಗದೂರಿಗೆ
ನೆರೆ ಬಂದು ಜೀವ
ಭಯ ಹಸಿವಿನ
ಭೊದನೆ ಮಾಡಿದ್ದು
ಎದೆಯಳೊಗೊಂದು
ತಲ್ಲಣ ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತದೆ

ರಕ್ತವೇನೂ ಹರಿಯಲಿಲ್ಲ
ಕುಸಿದ ಮಣ್ಣು
ಬಿದ್ದ ಇಟ್ಟಿಗೆ ಚೂರು
ಅಹಂ ನೂರಿನ ದಾರಿಯನ್ನು
ಮುಚ್ಚಿದ್ದು ಸುಳ್ಳಲ್ಲ

ಕಣ್ಣಿರ‌್ಯಾವುದು
ಮಳೆನೀರ‌್ಯಾವುದು
ತಿಳಿಯದೆ ಕೈ ಹಿಡಿದು
ಬದುಕಿಸಿದವರಿಗೆ
ಸಂತೃಪ್ತಿ ಯಷ್ಟೆ
ಬೇರ‌್ಯಾವ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳಿಲ್ಲ

ಬಿಸ್ಕೆಟ್ ಎಸೆದವನಿಗೆ
ಇ ನೋವು ಹಸಿವು
ಬರದೆ ಇರಬಹುದು
ಪಡೆದುಕೊಂಡವರ
ಎದೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ
ಹಸಿವು ನೀಗಿಸಿದವನ
ಕೈಗಳಷ್ಟೆ ನೆನಪು

ಇಲ್ಯಾವುದೆ
ತತ್ವ ಸಿದ್ದಾಂತಗಳು
ಬರಲಿಲ್ಲ
ಮೇಲು ಕೀಳೆಂಬ
ಅಹಂ ನಿಲ್ಲಲಿಲ್ಲ
ಇಲ್ಲೂಳಿದಿದೊಂದೆ
ಕಡೆಗೂ ಮಾನವೀಯತೆ

ಪ್ರವಾಹ ಬರಬಹುದು
ಮತ್ತೆ ನಮ್ಮ ಅಹಂಗಳನ್ನು
ನಿಮ್ಮ ತತ್ವ ಸಿದ್ದಾಂತಗಳು
ಮೇಲು ಕಿಳೆಂಬ
ಮನಸ್ಥಿತಿಗಳು
ಜೋಪಾನ
ಕೊಚ್ಚಿ ಹೋಗುವ
ಮುನ್ನ ಮಲಗೆದ್ದು ಬಿಡಿ

#ಉತ್ತಮ್
#ನೆರೆಯನೊವಿಗೊಂಚುರು_ನಿಟ್ಟುಸಿರು

ಪೂರಣವಿರಾಮ

ದಿನವು ನೂರಾರು ಕವಿತೆಗಳು
ಗರ್ಭ ಕಟ್ಟುತ್ತವೆ
ಶಾಯಿಇಲ್ಲದೆ ಹಾಳೆ ಸಿಗದೆ
ಗರ್ಭಪಾತವಾಗುತ್ತವೆ

ಹೆಣ್ಣಿಗೊಂದು ಕಣ್ಣಿಗೊಂದು
ಆಸೆಗೆ ಭಾಷೆಗೆ
ನೋವಿಗೆ ನಲಿವಿಗೆ
ಹುಟ್ಟಿಗೊಂದು ಕಾರಣಬೇಕಷ್ಟೆ

ಭಾವನೆಗಳ ಪಕ್ಕ
ಆಶ್ಚರ್ಯಕರ ಚಿಹ್ನೆ !
ಸ್ನೇಹಕ್ಕೆ ಕಾಮ,
ಕಡೆಗೆ ಪ್ರೇಮಕ್ಕೆ
ಪೂರ್ಣ ವಿರಾಮವಿಟ್ಟು
ಎದೆಯೊಳಗೆ ಕವಿತೆಗೊಂದು
ಅಂತ್ಯ ಕಾಣಿಸುತ್ತೇನಷ್ಟೆ

#ಉತ್ತಮ್
#ಮುಗಿಯದ_ಕವಿತೆ

ಹೂ ಹೆಸರಿನ ಗೆಳತಿಗೆ ೨

#ಹೂ_ಹೆಸರಿನ_ಗೆಳತಿಗೆ

ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ ತಿರುವಿನಲ್ಲಿ
ನೀರಿಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಸಿಕ್ಕವಳ
ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಘಮವಿದೆ

ಸ್ನೇಹ ನಿಡುತ್ತೆನೆಂದವಳು
ಬದುಕ ತೆರಿದಿಟ್ಟ
ಪರಿಗೆ ಎದೆಯ
ತುಂಬ ಖುಷಿಯಿದೆ

ಸ್ನೇಹ ಪ್ರೀತಿ
ರಕ್ತ ಸಂಬಂಧಗಳ
ಮೀರಿ ನಿಂತವಳು
ಅವಳು, ಹೇಸರೇನು
ಬೇಕಿಲ್ಲ ಭಾವನೆಗೆ

ನಕ್ಕರೆ ನಗೆ ಮಲ್ಲಿಗೆ
ಸಿಡುಕಿದರೆ ಮೂಗು
ಕೆಂಡ ಸಂಪಿಗೆ
ಮುಂದುವರೆಯಲಾರೆ
ಅವಳ ಅಂದ ಹೊಗಳಲು
ಪದಗಳೆಲ್ಲ ಸವಕಲು

ನಗುವಿನೂರಿನ ಮಹಾರಾಣಿ
ಅಂದದೂರಿಗೆ ಯುವರಾಣಿ
ನಗುವ ಮರೆಯದಿರು
ಖುಷಿಯ ನಿಡುತ್ತಿರು
ನನ್ನಳಗೆಂದು ಎಂದೆದು

#ಉತ್ತಮ್

ಹೂ ಹೆಸರಿನ ಗೆಳತಿಗೆ

#ಹೂ_ಹೆಸರಿನ_ಗೆಳತಿಗೆ

ಪ್ರೇಮದೂರಿನ ದಾರಿಯಲಿ
ನನಗೆಂದೆ ಸಿಕ್ಕವಳು
ಅಪರೂಪದ
ಹೂವಿನಂತವಳು

ಬೊಗಸೆ ತುಂಬ
ಪ್ರೀತಿ
ಮನಸ್ಸ ತುಂಬ
ಸ್ನೇಹ
ಬದುಕಿನ ಉಳಿದ
ಸಂಬಂಧಗಳ
ಮರೆಸಿದವಳು

ಪ್ರೀತಿಯ ರೀತಿಯ
ಬದಲಿಸಿದೆ
ನನ್ನೊಳಗೆ ನೀನು
ಎಲ್ಲಾ ಮೋಹಕತೆಯ
ಬಂಧಗಳನ್ನು ಮರೆತು
ಬಿಟ್ಟೆ ನಿನ್ನಿಂದ
ನಾನು

ಮಾತನಾಡಿದರೆ
ಅತಿ ಮುದ್ದು
ನಿನೊಮ್ಮೆ ನಕ್ಕರೆ
ಮರೆತೆ ಬಿಡುವೆ
ಉಳಿದೆಲ್ಲ ಸದ್ದು
ಮರಯಾಲಾರೆ
ಹುಸಿಕೋಪದಿಂದ
ನೀ ಕೊಟ್ಟ ಗುದ್ದು

ಜೋತೆ ಸೇರುವೆವೋ
ಸೇರಲಾರೆವೂ
ತಿಳಿದಿಲ್ಲ ನನಗೆ
ಜನ್ಮಂತರದ ಕಲ್ಪನೆ
ನಿಜಾವದರೆ
ಇನ್ನೊಂದು ಜನ್ಮವಾದರೂ
ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಬದುಕೆವೆನು

#ಉತ್ತಮ್

ಕವಿತೆ

ನಿನ್ನ ಎದೆಯ ಮೇಲಿನ
ಸೀರೆಯಂಚಿನಲಿ
ನನ್ನ ಪೋಲಿ ನೋಟಗಳು
ಚಲಿಸುತ್ತಿವೆ
ಬೆನ್ನ ಮೇಲಿನ ಖಾಲಿ ಜಾಗದಲಿ
ಆಸೆ ಕನಸುಗಳು
ಚಿಗುರೊಡೆಯುತ್ತಿವೆ
ನಿಳ ಕೊರಳಿಗೆ
ಮೌನ ಚಂಛೆಗಳು
ಸರವಾಗಿ ಜೋತು ಬಿದ್ದಿವೆ
ಬಳುಕೊ ಸೊಂಟವು
ನನ್ನ ಶೃಂಗರದ ಡಾಬು
ಬಿಗಿ ಗೊಳಿಸಿದೆ
ನಿನ್ನ ಕೋಮಲ
ಪಾದಗಳ ಕೆಳಗೆ
ನನ್ನ ಸಾಚತನವು
ಸಿಲುಕಿ ನಲುಗುತ್ತಿದೆ

     #ಉತ್ತಮ್#